Bloog Wirtualna Polska
Jest 1 117 656 bloogów | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS
Kategorie

Ryby

poniedziałek, 23 lutego 2009 20:05
Skocz do komentarzy



Ryby Rzeczne


Okoń

Jest jedną z najbardziej pospolitych i najpiękniej ubarwionych ryb naszych wód śródlądowych, należy do gatunku drapieżników. Ciało okonia jest wyraźnie wygrzbiecone, pokryte drobnymi ostrymi łuskami zachodzącymi na siebie dachówkowato. Płetwa grzbietowa duża, dwudzielna - pierwsza jej część (większa jest rozpięta na ostrych i twardych promieniach. Grzbiet najczęściej ciemnoturkusowy, boki - zielonożółte, płetwy brzuszne, odbytowa i ogonowa - pomarańczowe, przy brzegach krwistoczerwone.Na bokach ciała 5 - 9 ciemnych smug układa się prostopadle do linii bocznej. Barwy ciała mogą przyjmować różne odcienia w zależności od środowiska. Głowa tej ryby jest mała, zakończona otworem gębowym uzbrojonym w liczne drobne, ostre ząbki. Dorasta do 30 - 50 cm długości i osiąga ciężar około 1,5 kg . Tarło okonia odbywa się od marca do maja . Samica składa od 30 000 do 300.000 jaj, wydzielanych z dużą ilością śluzu. Jaja oblepione śluzem tworzą długie wstęgi rozpięte na roślinach i przedmiotach podwodnych

Boleń

Boleń ma ciało wydłużone, mocno ścieśnione w płaszczyznach bocznych. Płetwa grzbietowa jest krótka i dość wysoka. Zaczyna się tuż za linią nasady płetw brzusznych. Paszcza tej ryby jest duża, skierowana lekko ku górze i jej przecięcie sięga poza przednią krawędź oka. Żuchwa jest dłuższa od szczęki i lekko na nią zachodzi. Jest to ryba duża, dorastająca do 60 cm i osiągająca ciężar około 2-3 kg, lecz często spotykane są osobniki znacznie większe (nawet do 80 cm i 5 kg wagi). Pokarmem młodych boleni są drobne zwierzęta denne. W drugim lub trzecim roku życia stają się drapieżnikami i żywią się drobnymi rybami. Jest to jedyny drapieżnik z rodziny karpiowatych. Tarło bolenia trwa od kwietnia do maja i odbywa się w prądowej partii rzeki nad dnem pokrytym żwirem. Samica składa około 80000 jaj. Gatunek ten występuje tylko w Europie

Karaś

Ciało karasia odznacza się bardzo silnym wygrzbieceniem tak, że jego wysokość mieści się dwa razy w długości. Pokrywają je duże, równo ułożone łuski. Płetwa grzbietowa jest długa i sięga prawie do nasady trzona ogonowego. Jej górna krawędź jest wypukła, a ostatni twardy promień piłkowaty. Głowa karasia jest mała, o nie dużej paszczy, ustawionej nieco skośnie ku górze. U nas dorasta do długości 15 - 30 cm i osiąga ciężar 0,2-0,5 kg. Często trafiają się jednak osobniki znacznie większe. Pokarmem karasia są drobne zwierzęta wodne, żyjące w mulistym dnie lub w jego pobliżu. Tarło tej ryby odbywa się od maja do lipca. Samica średniej wielkości składa około 200 000 jaj na płytkich miejscach, porośniętych roślinami wodnymi. Gatunek ten występuje w całej Europie. W Polsce karaś jest spotykany we wszystkich nizinnych wodach śródlądowych, stojących i wolno płynących. Przebywa niedaleko brzegów, przy miękkim i mulistym 

Karaś Srebrzysty

Karaś Srebrzysty Wyglądem zewnętrznym gatunek ten jest bardzo zbliżony do karasia. Poza odmienną barwą ciała, widoczne zewnętrzne różnice polegają na tym, że karaś srebrzysty jest nieco grubszy i mniej wygrzbiecony. Górna krawędź płetwy grzbietowej jest nieco wklęsła. Ostatnie twarde promienie płetwy grzbietowej i odbytowej są grubo piłkowane. Ryba ta dorasta przeciętnie do 15 - 35 cm długości. W czerwcu i lipcu karaś srebrzysty odbywa tarło, w czasie którego samica składa przeciętnie około 150.000 jaj.

 

Leszcz

Leszcz ma ciało silnie wygrzbiecone, bocznie ścieśnione. Głowa jest mała, pysk lekko zaokrąglony, otwór ustny mały - przesunięty ku dołowi. Płetwy brzuszne osadzone w tyle za piersiowymi. Płetwa ogonowa jest głęboko wcięta w kształcie chorągiewki, przy czym część dolna jest nieco dłuższa od górnej. Skóra pokryta cienką kolistą łuską , u młodej ryby - barwy srebrzystoszarej, u starszych osobników szarej lub złotawobrunatnej. Jest obok płoci najbardziej pospolitą rybą naszych wód śródlądowych. Nie spotykamy go tylko w potokach i jeziorach górskich. Leszcz odbywa tarło w maju i czerwcu, kiedy woda osiągnie 17 - 20 na tarliskach o głębokości od 0,2 do 2 m . Samica składa w kilku miotach, na podwodnej roślinności 300 000 - 400 000 ziarn klejącej ikry. Ryba ta jest gatunkiem typowo dennym, szukającym pokarmu w mulistym dnie. W sprzyjających warunkach leszcz może osiągnąć 70 - 80 cm i ciężar 5 - 6 kg 

Lin

Ciało lina jest bardzo krępe, ale o charakterystycznych płynnych liniach. Płetwy są zaokrąglone, skóra pokryta drobną łuską i grubą warstwą śluzu. Ubarwienie jest zazwyczaj oliwkowe, ze złotawym odcieniem. Otwór gębowy ustawiony nieco skośnie do góry. W kącikach znajdują się dwa małe, miękkie wąsiki. Na terenie naszego kraju lin występuje w płytkich, zarośniętych jeziorach o mulistym dnie i w zacisznych miejscach rzek. Dorasta przeciętnie do 30 - 40 cm i osiąga ciężar 1 - 1,5 kg . Tarło lina rozpoczyna się w czerwcu i w niektórych zbiornikach trwa aż do sierpnia. Samica składa około 300 000 jaj, które przylepiają się do roślin wodnych. 

 

Płoć

Płoć występuje u nas licznie we wszystkich wodach śródlądowych oprócz potoków górskich. Ciało ryby jest bocznie ścieśnione, spód brzucha wyraźnie zaokrąglony, płetwa odbytowa położona za nasadą płetewy grzbietowej. W zależności od warunków środowiska wodnego grzbiet ryby jest ciemny, oliwkowozielony lub szaroniebieski. Boki srebrzyste lub sinawe. Płetwy brzuszne i odbytowa wiśniowe lub krwistoczerwone, grzbietowa i ogonowa brązowe. Głowa ryby jest krótka, otwór ustny mały, ustawiony prawie pionowo. Pokarmem płoci są drobne rośliny wodne oraz plankton roślinny, zwierzęta żyjące na wodnej roślinności, mięczaki i skorupiaki. Tarło odbywa w maju i czerwcu, w przybrzeżnych partiach zbiornika. Samica składa od 4000 do 40 000 jaj, przylepiających się do roślin wodnych. Przeciętnie dorasta do 15 - 25 cm i osiąga ciężar 150 - 200 g. Gatunek ten występuje niemal w całej Europie, poza Półwyspem Pirenejskim oraz Irlandią i 

Sandacz

Gatunek ten występuje w jeziorach, rzekach i zbiornikach zaporowych. Ciało sandacza jest wydłużone, wrzecionowate i wygrzbiecone w partii przedniej. Linia boczna jest bardzo wyraźna od pokrywy skrzelowej aż do płetwy ogonowej .Całe ciało, łącznie z pokrywami skrzelowymi pokryte jest drobnymi, ostrymi łuskami, mocno osadzonymi w skórze i zachodzącymi na siebie dachówkowato. Grzbiet ryby zielonoszary, brzuch biały, na szroołowianym tle ciała występuje 8 - 12 czarnoszarych poprzecznych smug. Występują dwie płetwy grzbietowe , które mogą stykać się ze sobą. Na płetwie grzbietowej i ogonowej występują charakterystyczne ciemne plamki. Płetwy brzuszne są przesunięte ku przodowi ciała i leżą pod piersiowymi. Głowa sandacza jest niewielka, paszcza ustawiona poziomo i u zbrojona w liczne drobne i większe ząbki. Jest to ryba drapieżna, żywiąca się drobnymi rybkami. Tarło odbywa się od kwietnia do czerwca. Samica składa wtedy od 200 000 do 900 000 szt. ikry na żwirowatym dnie. Dorosłe osobniki strzegą rozwijających się jaj przed niszczeniem przez inne ryby drapieżne. W naszych wodach osiąga przeciętnie 60 - 80 cm i ciężar 3- 5 kg 

Szczupak

Ciało szczupaka jest wydłużone i z boków nieco spłaszczone. Pokrywają je drobne łuski, zachodzące także na pokrywy skrzelowe .Płetwa grzbietowa cofnięta ku tyłowi ciała, prawie do nasady ogonowej. Płetwa ogonowa jest duża i dość głęboko wcięta. Głowa wielka i wydłużona, z dużą paszczą spłaszczoną poziomo, uzbrojoną w liczne ostre zęby zakrzywione do tyłu. Żuchwa jest nieco dłuższa od szczęki. Ubarwienie zależy od środowiska, w którym przebywa. Jest to gatunek typowo drapieżny, żyjący we wszystkich typach wód śródlądowych. Nie występuje tylko w potokach podgórskich i górskich. Tarło odbywa w okresie wiosennych roztopów, kiedy temperatura wody osiągnie 50 C, a więc najczęściej w marcu. Samica składa na przybrzeżnych płyciznach lub zalanych łąkach 20 000 - 30 000 ziarn klejącej ikry, szybko przylepiającej się do podłoża. Młode szczupaki żywią się planktonem, szybko przechodzą jednak na drapieżny tryb życia. Znany jest także kanibalizm tego gatunku.

Sum

Ciało suma jest bardzo wydłużone, w części tylnej nieco ścieśnione w płaszczyznach bocznych, nie pokryte łuskami. Głowa tej ryby jest duża, silnie spłaszczona, o wielkiej, uzębionej paszczy. Z głową tą kontrastują bardzo małe oczy, umieszczone tuż nad kątami otworu gębowego. Nad szczęką po obu stronach paszczy znajduje się po jednym długim miękkim i mięsistym wąsiku. Wąsiki te sięgają do końca płetw piersiowych. Pod żuchwą znajdują się 4 krótkie miękkie wąsiki ustawione w jednym szeregu. Sum zasiedla najczęściej nizinne rzeki w ich środkowym i dolnym biegu, starorzecza, jeziora a także zbiorniki zaporowe. Jest bardzo żarłoczną rybą drapieżną. Tarło odbywa w maju i czerwcu, na płytkich miejscach porośniętych roślinami wodnymi. Samica składa przeciętnie 10 000 jaj na 1 kg wagi ciała.

Amur

Ciało wrzecionowate, o małej, tępo zakończonej głowie. Linia boczna przebiega wyraźnie lekkim łukiem do płetwy ogonowej do górnej krawędzi wieczka skrzelowego. W naturalnych warunkach ryba ta występuje w nizinnych rzekach Chin i środkowym biegu rzeki Amur. Tam dorasta do długości ponad 1 m i osiąga ciężar 30 kg. Stamtąd rybę tę przeniesiono do europejskiej części Rosji, gdzie zaaklimatyzowała się i dojrzewa płciowo przystępując do rozrodu.. Do Polski ryba ta została sprowadzona z Rosji. Amur jest rybą ciepłolubną i roślinożerną. Jego pokarm stanowią głównie rośliny naczyniowe. 

Jaź

Ciało jazia jest wydłużone, dość wysokie i ścieśnione w płaszczyznach bocznych. Linia boczna tworzy łuk lekko wygięty ku stronie brzusznej. Płetwa grzbietowa ma równo ściętą krawędź tylną. Tylna krawędź płetwy odbytowej jest lekko wklęsła. Paszcza jest umieszczona na końcu pyska i skierowana lekko skośnie ku górze. Jaź przeciętnie dorasta do 40 - 50 cm długości, lecz często są poławiane osobniki znacznie większe. Pokarmem jazia są wszelkie drobne zwierzęta wodne, ikra innych ryb, a także owady chwytane nad powierzchnią wody. Jazie odbywają tarło gromadnie w kwietniu i maju. Ma ono miejsce na płyciznach rzecznych o dnie piaszczystym lub kamienistym, gdzie samica składa przeciętnie od 35.000 do 100.000 jaj. Jest to ryba rzeczna, czasami tylko spotykana w jeziorach. Jaź przebywa w partii czystej, wody wody, niedaleko brzegów. na zimowiska gromadnie wędruje na głębsze miejsca w rzece o spokojnej wodzie lub wchodzi do jezior. Znany jest w wodach słodkich całego zlewiska Morza Bałtyckiego, Białego, Oceanu Północnego. Mięso ma smaczne lecz bardzo ościste.

Miętus

Miętus, jako jedyny przedstawiciel rodziny dorszowatych, zamieszkuje wody słodkie. Z wyglądu przypomina nieco dorsza. Ciało miętusa jest wydłużone, walcowate, w przekroju owalne. Charakterystyczną cechą są również płetwy : z dwóch płetw grzbietowych, tylna jest bardzo długa, bo sięga do połowy ciała, a przednia - krótka. Płetwa ogonowa, o owalnym kształcie, jest wyraźnie zaokrąglona. Płetwy piersiowe, umieszczone z boków ciała tuż za pokrywami skrzelowymi, są duże i mają kształt wachlarzy. Całe ciało miętusa jest pokryte bardzo drobnymi łuskami, głęboko osadzonymi w skórze. Linia boczna jest dosyć wyraźna i w przedniej części, nad płetwami piersiowymi, tworzy lekki łuk wygięty do góry. Głowa tej ryby jest mała, nieco spłaszczona. Paszcza szeroka, umieszczona poziomo. Na górnej części, pośrodku pyska, znajduje się jedna para bardzo krótkich wąsików. Pod żuchwą zaś widoczny jest jeden, miękki dłuższy wąsik. Miętus może dorastać nawet do długości ponad 50 cm i osiągać ciężar 05 - 2,0 kg. Jest to ryba drapieżna, zjadająca inne ryby i ich ikrę. Tarło miętusa trwa od grudnia do marca. Jaja są składane na piaszczyste lub kamieniste dno. Siedliskiem miętusa są słodkie wody śródlądowe oraz słonawe przybrzeżne zatoki i przymorskie zalewy. U nas gatunek ten jest spotykany w wodach na terenie całego kraju. Przebywa on w wodach czystych i chłodnych, w pobliżu twardego i piaszczystego dna. Występuje w wodach całej środkowej i wschodniej Europy, środkowej i północnej Azji, a także Ameryce Północnej

Węgorz


Jest to ryba wężowatych kształtów, o cylindrycznym przekroju ciała. Jedynie tylko część ogonowa jest mocno ścieśniona w płaszczyznach bocznych. U gatunku tego nastąpił całkowity zanik płetw brzusznych. Otwór odbytowy leży w połowie ciała i nad nim znajduje się początek płetwy grzbietowej. Płetwa ta jest połączona z ogonową, która bezpośrednio przechodzi w odbytową tak, że tworzą one jedną długą wstęgę Głowa węgorza jest mała, o stożkowatym kształcie. Paszcza jego uzbrojona licznymi, małymi ząbkami jest ustawiona poziomo. Ciało ryby łącznie z głową i płetwami pokryte jest drobniutkimi łuskami , głęboko tkwiącymi w skórze. Węgorz jest wędrowną rybą dwuśrodowiskową, pokonującą olbrzymie przestrzenie wodne w czasie swego życia. Tarło jego odbywa się w akwenie Morza Saragossowego, stanowiącego rozległe wypłycenie Północnego Atlantyku.Tu na głębokości kilkuset metrów, węgorze składają ikrę, z której wylęgają się 10 mm larwy. Po tarle dorosłe osobniki giną. Wypływające na powierzchnię larwy porywa prąd zatokowy i unosi je do odległych wybrzeży Europy. W ciągu trzyletniej wędrówki larwy przechodzą szereg przeobrażeń i do ujść rzek wstępują już małe węgorzyki. Młode samce pozostają w ujściach rzek i zalewach przymorskich. Samice wędrują dalej do wód śródlądowych i rozprzestrzeniają się we wszystkich wodach płynących i stojących,z wyjątkiem wód górskich. Do naszych wód na drodze naturalnej dociera stosunkowo niewielka liczba węgorzy. Z tego względu, każdego roku wiosną z ujść rzek zachodniej Francji, samolotem sprowadzany jest narybek W wodach słodkich węgorze spędzają 7 - 9 lat, po czym rozpoczynają wędrówkę na tarło .Samce w naszych wodach dorastają do 50 cm długości, a samice nawet do 1,5 m i osiągają ciężar 4 - 6kg . 

 Brzana

Brzana (barbus barbus) ma mocno wydłużone ciało. Linia boczna przebiega od pokryw skrzelowych do ogona bez załamań. Płetwa odbytowa jest prosto ścięta i nie sięga do nasady płetwy ogonowej. Płetwa grzbietowa jest łukowato wcięta. Płetwa ogonowa jest głęboko i symetrycznie wcięta. Paszcza brzany jest umieszczona poziomo w dolnej części pyska. Jej szczęka jest wysuwalna, a warga górna większa od dolnej. Brzana posiada dwie pary wąsików.
Brzana jest rybą wszystkożerną, a jej głównym pożywieniem są drobne, denne zwierzęta wodne. Tarło odbywa się od maja do czerwca. Samica składa około 9.000 jaj (na każdy kilogram jej masy), w płytkich miejscach o kamienistym lub żwirowatym dnie.
Brzana to ryba rzeczna występuje w całej środkowej i zachodniej Europie. Ryba ta zasiedla partie rzek o przepływie dużych ilości wody, wyczuwalnym prądzie i o umiarkowanej temperaturze. Wybiera odcinki rzek, w których dno jest pokryte żwirem gruboziarnistym piaskiem i tam przebywa w nurcie wody. Jedynie w okresie zimowym gromadzi się na głębszych i spokojniejszych miejscach. Przeciętna waga brzany to 2-3 kg przy długości 50-60 cm.

Brzanka (barbus meridionalis petenyi) to gatunek rzeczny, przypominający wyglądem zewnętrznym brzanę. Nieznaczne różnice są widoczne w kształcie płetw. Tylna krawędź płetwy odbytowej jest zaokrąglona. Płetwa ta jest długa i sięga aż do nasady płetwy ogonowej. Tylna krawędź płetwy grzbietowej jest równo ścięta. Płetwa ogonowa ma mniejsze wycięcie niż u brzany.
Brzanka odżywia się drobnymi dennymi zwierzętami wodnymi. Tarło odbywa w maju i czerwcu w płytkich miejscach o kamienistym lub żwirowatym dnie.
Brzanka występuje w Europie i przebywa w rzekach o wartkim prądzie i kamiesnistym dnie. Dorasta do 25-30 cm.    

Certa (vimba vimba) jest gatunkiem wędrownym. Ma wydłużone i ścieśnione ciało w płaszczyznach bocznych. Na linii grzbietu od głowy do płetwy grzbietowej występuje wąski pass nie pokryty łuskami. Podobna smuga występuje także na linii brzucha. Paszcza certy jest umieszczona w dolnej części pyska i ustawiona poziomo.
Pokarmem certy są przydenne drobne zwierzęta wodne. Tarło odbywa od maja do początku lipca. Samica kilkakrotnie składa jaja (łącznie ok. 50.000) w rzekach o silnym prądzie nad kamienistym lub żwirowatym dnem.
Siedlisko certy to dolne odcinki rzek oraz przybrzeżne słonawe wody morskie. Certa dorasta do 40 cm długości i osiąga ciężar 1 Głowacica (hucho hucho) jest to ryba osiadła, występująca w większych górskich rzekach o zimnej dobrze natlenionej wodzie i kamienistym dnie. Jej ciało ma walcowaty kształt i jest silnie wydłużone. Linia boczna jest wyraźnie zaznaczona od tylnej krawędzi pokryw skrzelowych, aż do nasady płetwy ogonowej. Płetwa ogonowa głowacicy jest symetrycznie wcięta. Głowa ryby jest duża i długa, o wielkiej paszczy ustawionej poziomo na końcu pyska. Paszcza uzbrojona jest w liczne zęby. W okresie tarła ubarwienie ciała samic i samców przybiera kolor miedzianoczerwony.
Na tarło głowacica przemieszcza się do głębszych i większych potoków z daleka od źródlisk. W marcu lub kwietniu samica składa ok. 2.000 jaj (na każdy kilogram jej masy). Młode rybki wylęgłe po kilku tygodniach, żywią się początkowo małymi zwierzętami dennymi, stopniowo przechodząc na pokarm złożony wyłącznie z ryb. Dorosła głowacica poluje na inne ryby głównie nocami.
Przeciętnie głowacica dorasta do 80 cm długości przy ciężarze 5-6 kg, jednak zdarzają się osobniki dorastające powyżej 150 cm i osiągające ciężar do 20 kg.  


                



Głowacica (hucho hucho) jest to ryba osiadła, występująca w większych górskich rzekach o zimnej dobrze natlenionej wodzie i kamienistym dnie. Jej ciało ma walcowaty kształt i jest silnie wydłużone. Linia boczna jest wyraźnie zaznaczona od tylnej krawędzi pokryw skrzelowych, aż do nasady płetwy ogonowej. Płetwa ogonowa głowacicy jest symetrycznie wcięta. Głowa ryby jest duża i długa, o wielkiej paszczy ustawionej poziomo na końcu pyska. Paszcza uzbrojona jest w liczne zęby. W okresie tarła ubarwienie ciała samic i samców przybiera kolor miedzianoczerwony.
Na tarło głowacica przemieszcza się do głębszych i większych potoków z daleka od źródlisk. W marcu lub kwietniu samica składa ok. 2.000 jaj (na każdy kilogram jej masy). Młode rybki wylęgłe po kilku tygodniach, żywią się początkowo małymi zwierzętami dennymi, stopniowo przechodząc na pokarm złożony wyłącznie z ryb. Dorosła głowacica poluje na inne ryby głównie nocami.
Przeciętnie głowacica dorasta do 80 cm długości przy ciężarze 5-6 kg, jednak zdarzają się osobniki dorastające powyżej 150 cm i osiągające ciężar do 20 kg.  



       

 

Jazgarz (acerina cernua) to niewielka ryba z rodziny okoniowatych. Ciało ryby jest nieco wygrzbiecone w przedniej części. Ciało ryby pokrywają mocno sadzone w skórze, drobne szorstkie łuski. Linia boczna jest wyraźna. Obie płetwy grzbietowe łączą się za sobą. Płetwy brzuszne są położone w dolnej części ciała, tuż za nasadą płetw piersiowych. Pysk ryby jest mały z niewielką paszczą uzbrojoną w drobne ząbki. Pokrywa skrzelowa jest zakończona ostrym kolcem.
Jazgarz żywi się planktonem, zwierzętami dennymi i małymi ledwo wylęgłymi rybkami. Tarło trwa od marca do maja, a samica składa ok. 200.000 jaj wraz ze śluzem w postaci długich taśm.
Gatunek ten występuje w całej Europie. W Polsce jazgarz zasiedla śródlądowe wody stojące i bieżące na terenie całego kraju, a także słonawe wody zatoki bałtyckiej. Przeciętnie ryba dorasta do 15 cm, ale zdarzają się osobniki o długości 30 cm  




Jelec

Jelec (leuciscus leuciscus) to mała ryba o wydłużonym ciele i ścieśnionym w płaszczyznach bocznych. Linia boczna przebiega łagodnym łukiem, wygiętym w kierunku brzusznej części ciała. Płetwa grzbietowa jest mała i ma równo ściętą tylną krawędź. Płetwa odbytowa ma lekko wklęsłą tylną krawędź, a ogonowa jest mocno i symetrycznie wycięta.
Pokarmem jelca są szczątki roślin, owady, drobne zwierzęta wodne i ikra innych ryb. Tarło odbywa się w kwietniu i maju.
Jelec występuje w europejskich wodach śródlądowych na północ od Alp i na wschód od Pirenejów. Ryba przebywa zarówno w wodach płynących jak i stojących. Jelec dorasta do 25 cm i osiąga ciężar ok. 0,3 kg. 


   


Kiełb 


Kiełb (gobio gobio) jest małą rybą, a ciało ma wydłużone. Przednia część brzusznej strony ciała, aż do końca nasady płetw piersiowych, nie jest pokryta łuskami. Płetwa grzbietowa jest wysoka i nakrapiana ciemnymi plamkami. Podobnie nakrapiana plamkami jest płetwa odbytowa i ogonowa. Kiełb ma dużą głowę o wielkich oczach, a paszcza umieszczona jest w dolnej części pyska. W jej kącikach znajduje się po jednym krótkim wąsiku. Na bokach ciała ciągnie się pas ciemnych plam o zadartych konturach, a ponad nim znajdują się liczne, nieregularnie rozmieszczone, drobne, ciemne plamki.
Pokarmem kiełbia są drobne zwierzęta przydenne. Tarło ma miejsce w maju i czerwcu. Samica składa przeciętnie 2.000 jaj zlepionych w grudki.
Kiełb występuje w wodach śródlądowych całej Europy. Dorasta przeciętnie do 12-15 cm. 



 


Lipień


Lipień (thymallus thymallus) to osiadły gatunek rzeczny. Ma wydłużony kształt ciała, pokryty średniej wielkości łuskami. Ryba ma średniej wielkości głowę z niewielką paszczą, w której znajdują się drobne ząbki. Górna krawędź paszczy jest nieco dłuższa od żuchwy. Płetwa grzbietowa jest długa i pochylona ku tyłowi ciała. Płetwa ogonowa jest symetrycznie wycięta.
Pokarm lipienia to drobne zwierzęta denne oraz ikra innych gatunków ryb. Tarło odbywa się od marca do maja, a samica składa ok. 5.000 jaj do wcześniej przygotowanych dołków w żwirowatym dnie potoku.
Lipień występuje w rzekach całej Europy, w dorzeczach Dniepru, Kaukazu i Krymu. Lipień przebywa w wodach czystych i zimnych ze żwirowatym lub kamienistym dnem. Przeciętna długość lipienia to 30-40 cm i masie ciała 0,8 kg



 

 Seja

Sieja (coregonus lavaretus) jest gatunkiem zasiedlającym głębokie jeziora, o czystej i zimnej wodzie. Przebywa w nich na dużych głębokościach. Ciało ryby jest smukłe i dość wysokie. Linia boczna przebiega prosto wzdłuż całego boku ciała ryby.
Pokarmem sieji jest plankton i drobne zwierzęta wodne. Tarło odbywa się w listopadzie i grudniu w płytkich, piaszczystych miejscach jeziora. Samica składa do 50.000 jaj.
Sieja dorasta do 50 cm długości i osiąga ciężar ok. 1 kg.


 

 

 

Podziel się
oceń
1
0

Więcej na ten temat


Komentarze do wpisu

Skocz do dodawania komentarzy
  • dodano: 18 lutego 2012 8:54

    Bardzo dobra notka, szczerze liczę na kolejne. Co więcej cały blogas jest OK i jak najszybciej dodaję go do swoich zakładek.

    autor Maciej76

    blog: www.plotek.pl/blogi/australia

  • dodano: 20 lipca 2011 11:18

    a jazgarz to co

    autor eryk17

    blog: simson1

  • dodano: 20 lipca 2011 11:18

    a jazgarz to co

    autor eryk17

    blog: simson1

  • dodano: 08 lutego 2010 20:10

    świetny blog ale za mało dramatyzmuuu....

    autor mat

  • dodano: 23 czerwca 2009 20:56

    Naprawdę fajny post a co najważniejsze bardzo przydatny. Niewiedziałam ze jest taka ryba jak Miętus :D
    Jesli zechcesz to wpadnij na mojego bloga o zwierzętach Zapraszam!!!

    autor pati940517

    blog: psiaki-kociaki-inne-zwierzaki.bloog.pl

  • dodano: 26 marca 2009 14:28

    połowa zdjęć i przedewszystkim opisów to plagiat.

    Opisy ryb: brzana, brzanka, certa, głowacica, jazgarz, jelec, kiełb, lipień, sieja - są autorstwa admina
    http://www.pzwpoznangrunwald.strona.pl/atlasryb.html

    autor GrzeZar

  • dodano: 23 marca 2009 16:11

    hej hej i jeszcze raz hej mam wątpliwości ze jesteś dziewczyną bo ten blog niue jwst od 0-10 daje mu 2.hm marny....

    autor big-ben481

    blog: www.patriszia-gerti.bloog.pl

  • dodano: 23 marca 2009 16:12

    hej hej i jeszcze raz hej mam wątpliwości ze jesteś dziewczyną bo ten blog niue jwst od 0-10 daje mu 2.hm marny....

    autor big-ben481

    blog: www.patriszia-gerti.bloog.pl

  • dodano: 23 marca 2009 16:11

    hej hej i jeszcze raz hej mam wątpliwości ze jesteś dziewczyną bo ten blog niue jwst od 0-10 daje mu 2.hm marny....

    autor big-ben481

    blog: www.patriszia-gerti.bloog.pl

  • dodano: 23 marca 2009 16:12

    hej hej i jeszcze raz hej mam wątpliwości ze jesteś dziewczyną bo ten blog niue jwst od 0-10 daje mu 2.hm marny....

    autor big-ben481

    blog: www.patriszia-gerti.bloog.pl

  • dodano: 27 lutego 2009 18:00

    fajne dużo informacji ale 100 ryb nie ma:p

    autor karol

  • dodano: 25 lutego 2009 14:36

    spoko bloog

    autor tomo

Zapamiętaj Nick

Zapamiętaj Blog

Wstaw emotikona

Akceptuję regulamin i zobowiązuję się do przestrzegania jego postanowień.

środa, 24 września 2014

Licznik odwiedzin:  6 018  

Kalendarz

« wrzesień »
pn wt śr cz pt sb nd
01020304050607
08091011121314
15161718192021
22232425262728
2930     

Galerie

Archiwum

O moim bloogu

Wszystkie ryby rzeczne: Karasie Szczupaki Karpie Sumy Karpy Szczupaki Tołpyga biała

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

Statystyki

Odwiedziny: 6018

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Bloog.pl

Bloog.pl